Dat waren weer een aantal bewogen weken. Helaas heeft onze dochter na de waterpokken ook nog een longontsteking gekregen, dus heeft ze een antibioticakuur gehad. Het gevolg? Het hoesten verminderde, ze werd weer beter, maar had wel ook een heleboel vieze luiers. Het hoort erbij, zullen we maar zeggen. Helaas heb ik daardoor minder kunnen schrijven en zit ik nu pas op 20000 woorden, in plaats van de 25000 waar ik op had gehoopt. Maar als dat de prijs is die ik moet betalen, zo

Elke twee weken een blog schrijven. Het klonk makkelijker dan het blijkt te zijn. Want waar schrijf ik dan over? En dan helpt het natuurlijk ook niet als het vervolgens drie weken lang een ziekenboeg is thuis. Gelukkig is onze zoon ondertussen weer beter en verdwijnen ook bij onze dochter langzaam de laatste waterpokken. En dat ik zelf nog een beetje verkouden ben, dat is niet zo erg. Ik kan in ieder geval weer nadenken. Dus dan rest alleen nog het eerste probleem. Waar schri

2025 is achter de rug en wat was het weer een mooi jaar. Het begon natuurlijk fantastisch met de geboorte van onze dochter in februari. Het was zeker even zoeken naar hoe ik het schrijven goed kon combineren met twee jonge kinderen, maar daar kreeg ik al snel weer ritme in. In 2025 heb ik dan ook eindelijk mijn derde boek af kunnen maken en op kunnen sturen naar de uitgeverij. Nu de redactie nog en die staat gepland voor het begin van 2026. Spannend! En uiteraard is het begin